De chemische stofnaam MDMA staat voor 3,4-methyleendioxymethamfetamine, een organische verbinding. MDMA en de verwante stoffen MDA, MMDA en MDEA zijn, net als lsd, semisynthetische verbindingen. XTC is de straatnaam voor tabletten of poeders die onder meer de stof MDMA bevatten. Deze tabletten bevatten soms ook andere stoffen dan MDMA, bijvoorbeeld mCPP en PMMA. De stof MDMA staat sinds 1988 op Lijst 1 (harddrugs) van de Nederlandse Opiumwet. MDMA wekt met name gevoelens van empathie op en niet zozeer extase. MDMA zorgt er onder andere voor dat de neurotransmitter serotonine in de hersenen tijdelijk sterk verhoogd wordt afgegeven. Vervolgens vindt er heropname van serotonine plaats, waarvan een deel wordt afgebroken. Als de MDMA nog steeds actief is in het lichaam zal deze serotonine vrij snel opnieuw afgegeven worden. Na MDMA-gebruik is de serotoninevoorraad, opgeslagen in de hersenen, behoorlijk geslonken - bij regelmatig gebruik in korte tijd wordt deze zelfs in haar geheel verbruikt, omdat serotonine niet snel aangemaakt wordt. Men ziet dan ook dat men dan last kan krijgen van depressies na het gebruik van xtc. Daarnaast blokkeert het de heropname van de neurotransmitters noradrenaline en dopamine. Hierdoor veroorzaakt het een uitermate sterke stemming van vrolijkheid en activiteit. Verder heeft de gebruiker vaak een sterk verliefd gevoel en een sterke emotionele binding met andere gebruikers. MDMA verhoogt het prestatievermogen en het libido. Overdosering kan (in relatief zeldzame gevallen) dodelijk zijn.